slept and woke up with a broken heart...
Peste. Ansakit sa mata.
Eh sino naman ba kasing may sabing umiyak ka nang umiyak hanggang sa makatulog ka? It's your damn fault. Eh sino ba naman kasing hindi iiyak kung sobrang nalulungkot di ba? Aalis na siya mamaya at hindi ko alam kung kelan ko ulit siya makikita. Hindi ko rin alam kung pagkatapos ngayong araw e magiging katulad pa rin kami nang dati. Mahirap. Masakit. Ewan. Peste. Ang gulo kasi...
Hay naku. :'(
No comments:
Post a Comment