You said I'm fragile. And you shattered me.

yes. maraming salamat. maraming, maraming salamat sa pang-iignore. thank you. warmly appreciated.

di bale na lang nga. fine. okay. alright. sige lang. tama yan. napaka-inam, dude.

yes. i am indeed special to you. thank you. fragile pala ha? fragile.

and now, how would i believe in that four-fucking-letter-word again?


------

takte. ansama-sama-sama-sama-sama ng loob ko. ang masaklap pa, ikaw yung dating nagbibigay ng mahigpit na yakap tapos wala na. okay na. pero ngayon, wala. wala ng yakap. wala ka na rin.

Hindi ko mabuo-buo ang puzzle dahil ikaw ang missing piece.

^_____^

Self-talk.

Plano mo bang poreber magtext sa taong ang reply sayo eh malamig pa sa yelo?

Ewan. Siguro. Hanggang sa matunaw yung yelo.

Paano yung ibang naghihintay sa'yo?

Wala namang naghihintay sakin.

O sige. Paano kung may lumapit at magpaalam na ikaw naman ang hihintayin?

Depende. Depende sa haba ng pasensya niya, sa talas ng utak niya at sa buti ng puso niya.

Bukas ka naman palang magmahal ulit o bakit pilit ka pa ring nagsusumiksik sa taong yun?

Kasi alam kong siya yung makakapagpasaya sakin.

Ikinakahon mo kasi ang kaligayahan mo. Sabi mo nga hindi siya ang center ng solar system, ano ng nangyari?

Hindi naman. Kelangan lang talagang lubusin kung anong pagmamahal ang meron ako para sa kanya.

Bakit nga? Tumigil ka na kaya?

Para wala akong pagsisihan. Para kung dumating man yung oras na bibitiw na ko, masasabi kong kahit papano ginawa ko ang dapat kong gawin.

Kelan ka titigil?

Paghindi na ko masaya sa ginagawa ko. Titigil ako.

Masaya kang ang reply sa'yo eh yung epic na "K."?

Hindi.

Hindi naman pala eh.

Masaya ako sa ginagawa ko pero sa reply nya hindi. Hahaha. Kuha mo?

Naku, kung umasta ka parang naging kayo. Hahaha. Gaga!

Kelan pa naging requirement ang maging "kayo" bago ka magmahal ng totoo? Syet. Mekeso na tuloy.

Baliw ka. Tama na yan. Ang drama mo na. Hayaan mo, kakausapin ka rin niya. Namimiss ka rin naman nun. Hayaan mong mapag-isa muna siya. Darating din yung oras na magiging magkaibigan ulit kayo. Ayaw niya lang sigurong lumala ang sitwasyon. Ayaw niyang makasakit pa lalo. Ayaw niyang magmukha komplikado ang mga bagay-bagay. Hindi ka man niya mahal, mahalaga ka pa rin sa kanya kahit papano. Kahit hindi ito ang pinakamainam na paraan para maayos ang lahat, siguro eto yung sa tingin niyang tama.

Bull shit naman. Bumenta na yang ganyang bagay. Bahala siya. Basta ako, nandito lang, hanggang kaya ko pa. ^____^

Greener than green.

My mind is now as murky as the mud but I really want to scribble something before I attack the bed.

Nature's calling me and the best thing to do is answer her call. I am decided. I'm going on a nature adventure this summer.

Floating on chilling waters while staring at the freshly grown foliage is a vision. A beam of sun will surely complete that paradise-like scene. The sound of the rushing nearby stream is music. And the sight of fluttering butterflies is paradise. I am talking about a small swimming pool located at Panicuason near the GSP site. I'm planning to set my foot there before I start internship.

If some of my godfather or godmother show up before the end of March and give me enough money to buy something, I'd rather go to a private and luxurious place that will lighten up my mood. I don't know how much bucks it would cost me just to spend a day and a night to that kind of place. I have Stonehouse Gardens Resort in my mind but I think the price is also heavenly high. Haha. But I really, really,really want to go there. Arg. Will someone donate some bucks please? ^____^

Jogging the trail of an unfamiliar road is exciting. But trying zip-line and some other cool adventure is heart-pounding. Though, a good walk around downtown while stopping over at some restaurants devouring on good food are the core of the whole outing. I forgot that flickering lights are also seen in this lovely city. Yes, Legazpi is the name. Should I say more? I WANNA GO THERE at the end of MARCH.


-------

Dear CARAMOAN,

I'll try to meet you on MAY.

Love,
Malean.

-------

I need to get my hands on the books of this LIST of AUTHORS have written:

Sir Arthur Conan Doyle -Sherlock Holmes (vol 1 and vol 2)
Haruki Murakami - Kafka on the Shore
Paulo Coelho - Veronika Decides To Die and the Witch of Portobello
Sidney Sheldon - Master of the Game
Dan Brown - Digital Fortress
Greg Iles - Turning Angel
Edgar Allan Poe - *compilation of short stories and poems*
Gabriel Garcia Marquez -One Hundred Years of Solitude and Love in the Time of Cholera
Anthony Burgess - A Clockwork Orange
Bob Ong - Stainless Longganisa *my all-time favorite among his works*


.
.
.
.
.
.
at marami pang iba....

right now I'm trying to read underground books. I'm having a hard time finishing them because the plot is not that interesting.

-------
I better sleep.

madrama raw ako. hahaha.

Singing. Singing. Singing.

Great.

Nang magsaboy yata ng talento sa musika ay natutulog ako o kaya naman naglalaro ng table tennis. Hahaha. Nakakapraning naman. Nakakaaliw manood ng mga taong talented sa ganong bagay. Kakainggit.


-------

Para sa isang bagong mambabasa,

Hindi pa yata kita napapasalamatan sa lahat-lahat. Okay. Hindi na tuloy ako magpapasalamat, baka sabihin mo masyado akong madrama. Masanay ka na! Hahaha. Eeee. Magpapasalamat pa rin ako. Hahaha. Thank you for being one of the reasons why life seems to be tamer to me than I expected. Thank you for constantly reminding me my worth and my priorities. Thank you for listening to my vague rants and for sharing something about yourself. I hope we can keep this friendship as long as time permits.

But you still owe me a coffee! Hahaha!

^_____^

If it takes a lifetime just to talk to you again... Oh come on, i wouldn't wait that long!

*hahaha..i'm just kidding.*

i'm kinda sleepy so...

first things first.

I saw him. It made me smile. ^_____^
We did not talk to each other, but it's not that heart-breaking.
I'm contented in just seeing him. It made my day. I'm fine.
I miss him. EVERYDAY.


------

Oh well, sabi ko nga kay kuya sharky okay na sakin na kahit bumalik lang dun sa pinakaunang pagkakaibigan namin kami ni four-leaf clover. pero syempre, oo, mas masaya kung yung sunod nun ang bumalik, which is malabo ng mangyari. hehehe.

ganito na nga lang siguro. hanggang dito na lang. ewan.

sabi ni kuya sharky dapat minsan maging greedy naman ako. minsan kelangan lakasan ang loob at subukin ang mga bagay na hindi pa nagagawa. habang nanonood nang green concert binibiro niya kong lapitan ko na si four-leaf clover at kausapin. hahaha. naku, eh di baka ma-ignore lang ako.haha..pero may nabuo na sana akong scene kung sakaling nasa praning mode ako. tipong,

"hi! you're yayie, right? i'm el."

hahahaha..

wala lang pangpraning lang. hahaha.

weeeeee.

kahit papano masaya na rin..okay na yung kahit likod lang at side view ang makita. ayos na yan. hahaha. kahit ni walang grasp of fingers at yakap na mahigpit, solb na rin.

but i am not denying the fact that I MISS HIM BIG TIME.

for your most-felt-existence, thank you. :)

Dalawang tuldok.

I miss the days when I can hug you so tight and no one would bother look at us. I miss the days when I can shout your name while having a wide smile on my face. I miss how I can look at you and make silly face. I miss how you look at me as if stars lit my face. I miss how you whisper my name and make it sound special. I miss how you try to pinch my nose. I miss the smile I see in your face whenever we're together. I miss how you tell a story and how you listen as I talk.

I practically miss everything about you.


Thank you for summing everything you feel in two periods.

Same patterns, same routine.

"Dumanan mo na kaya, subago ka pa dae mapakali dyan. Mayo man saimong napugol."

"I-text mo na. May load ka baga sa globe."

"Gusto mo kidnapun ta na para makaulay mo?"

------

Eeeeee!

Ayokong puntahan siya kung nasan man siya. Masyado namang nakakahiya. Hahaha.

Tinext ko na. Walang reply.

Kidnapin? Matagal pa process niyan.

Nahihiya naman ako mag-pm dahil hindi ko alam kung pano magsisimula ng conversation. Besides hindi ko na rin ma-trace kung sino ba samin ang unang hindi namansin. Hindi ko alam kung pano ulit mamamansin na hindi masyadong awkward. Hay.


Baka naman kasi ayaw niya muna akong makausap.
Baka hindi niya naman talaga ako namimiss.
Baka gusto niya ng time alone.
Baka bad trip na siya sakin dahil masyado akong straight forward, lalo na nung huli ka ming mag-usap. hay.hay.


Eeeee!

What shall the goddess do?

Nahihiya na kasi ako sa kanya. Hay.
Baka masyado na kong makulit at madaldal.

Namimiss lang naman kita. :(

So won't you be my honey bee? Giving me kisses all the time. Be mine, be my Valentine.

Heto't nagnanakaw ng sariling oras.
Hindi ko alam kung bakit
ngunit aking hinahanap ang iyong mga mata.
Naguguluhan. Nalilito. Nagtataka.
Hindi alam ang dapat. Hindi alam kung paano.
Nasaan ka ba?


oh crap my poetic side has been shut down.

oh well, i was just trying to look for you.
er...i'm TERRIBLY bothered when you did not show up at our class. I don't know. Maybe you're just busy doing some other things but I WAS BOTHERED.

I miss you, jerk! :[

I miss talking to you.
I miss laughing with you.


Darn it.

Sinumpong bigla. =(

" I always have this fear that
one day you are going to discover that
I am not as stellar
as you once thought I was. "

Thank you for being the nicest guy I've ever dated.

*sabi ni Ramona Flowers kay Scott Pilgrim

-----

acting KEWL when all you really wanted is somebody to hug you. ^___^

-----

Saw him more than twice today.
I don't know.
Arg.
I wanna cry. Hay.

I received a random message from him. I don't know how to react. Buti na lang wala akong load. Hahaha. Ewan. Baka namali lang sya ng send. Baka hindi naman yun para sakin. O kaya GM lng. Hay. Ayoko mag-assume. Nakakahiya naman kay lady love niya. Tska, back off na nga ako di ba?

(isang good night lang mamaya o. hahaha. asa.)

Ang hirap naman oh!

Miss na miss na miss na miss ko na ang four-leaf clover ko. :(


-------

Hay, naka-usap ko si Chan. Sabi niya baka si four-leaf clover na raw ang para sakin. Sabi ko naman, pano yun mangyayari eh unang-una eh may girlfriend yung tao at ikalawa wala talaga. IMPOSIBLE na. Sabi niya, maghintay lang ako baka eto yung unang valentines na maging masaya ako. People change naman daw. Oo, sakin galing yun. Pero ewan, wild ang imagination ng anak ko, malabong mangyari yan. Hay. FALSE HOPE lang. Isa pa, parang napapagod na ko. Ewan. Ayoko namang magmukhang naghahabol buti kung nagpapahabol, eh hindi na naman. Tama na siguro.

-----

namimiss ko yung mga message nya sa inbox ko sa FB. hay. wala ng,
"gud morning my hot fudge sundae ^____^ +hugs+"

Lilipas na lang 'tong nararamdaman ko sa kanya.

Love is for silly, silly things That you never think of doing. And all in a sudden, little things have bigger meanings.

*Apo Hiking Society's Love is For Singing

-----

Pagowd at puyawt. Pero heto at nakababad pa rin sa harap ng computer.

(ayoko sanang banggitin si four-leaf clover pero wala namang nagsasabi saking bawal siyang banggitin. anyway...)

Naloka naman ako kay Tita Chit at todo ang paghahanap nya kay four-leaf clover kagabi nang maki-tulog kami sa bahay nila.

*habang kumakain ng dinner*

Tita Chit: El, nasaan yung taga-Palestinang boyfriend mo?
ebribadi: *nagpipigil tumawa*
Ako: Tita, hindi ko naman po siya boyfriend.
Tita Chit: Ay bakit? Nasaan na siya?
Ako: Ay may binalikan po kasi. Ayun.
Tita Chit: Nahinaan mo siguro.
Ako: ahm, ahm... *nagpipigil ng tawa*
John: *biglang tumawa* nahinaan...

Akala ko okay na, kaso ng nasa sala ay nagtanong na naman si Tita Chit.

*habang nananalamin sa sala*

Tita Chit: Maganda ba El sa'yo yung pinalit nya?
Ako: Ahm, hindi ko po alam.
Tita Chit: Sa ganda mong 'yan...
Ako: *tawang pa-humble*
Tita Chit: Bakit ba pinagpalit ka nya? Mas maganda ba yun sa'yo?
Ako: Ay kasi tita, may past na sila. Kami wala. Ganun po.
Conch: Oo, ma. Itinutuloy na lang kasi nila, kaya ayan.
Ako: Grabe ka tita, updated masyado ah!


enough said. oo, natuwa akong tinanong yun ni tita chit. pero what's the point? WALA.

oo na, namimiss ko yung tao. syempre. malamang.

-----

Kulang lang siguro ako sa tulog. Dapat i-divert ko ang atensyon ko sa ibang mga bagay at ibang mga tao.

Kaya ko 'to! ^____^

How do you do it, it's better than I ever knew.

DAY 7.

I still feel INSANELY BEAUTIFUL.

Good sign. I'm recovering my high level of self-confidence.

I need to protect this until the rightful one comes.

Well, to be honest, I'm kinda, er, uhm, hoping that, maybe we'll still talk and reconcile things out.
But I know it's close to impossibility especially now that he is having a good time with his lady love. I won't extend my bid. Today's the last day.

If he won't talk to me, fine then.
If he will, better then.

One thing my close mate, Kuya Sharky, taught me is to SIMPLIFY things when they are becoming COMPLICATED.

I hate being nostalgic about our bond. It reminds me of things that will never happen again in this lifetime. But I'm really glad that somehow you make me feel loved.

You are not a douche bag. And I am not a stellar.

You will always be my four-leaf clover. And I will remain to be your hot fudge sundae.

Life made a big joke out of us. Let life laugh its ass out.

Your happy now. I will be fine soon.

O, mayo ng birisitahan ning pangiturugan ha? Hahaha! Ang pangiturugan ta pati nagtutugma. Hahaha.

You told me never to say good bye because it sounds awful. Yes, you're right.

So, SEE YOU AROUND?

Thank you for trying. ^_____^
-------

:[

ay, nalungkot naman ako. dinelete yung hot fudge sundae na art work. pfft. okay.

------

over night na naman mamaya kina Conch. pfft. sana makatapos kami ng kahit ano. hahaha. oh well.

time to divert my attention.

It kills me as I lay awake at night, remembering the last kiss that we shared doesn't feel right. Is it impossible for me to win this fight?

*Kina Grannis' Stay Just a Little

-----
DAY 6!

Yes! Bitter na ako. Nasa stage na ko ng bitterness. Pffft.

Oo, kayo na. Kayo na. Sige mag-i-love-you-han kayo ng bongga.
Ako na, ako na ang left behind. Ako na ang hindi chosen one. Ako na. FINE.
Bwisit na fb, ang ganda maglabas ng news feed. Nananadya lang eh.
Dati nung sina 17 tska girlfriend nya, ngayon naman si four-leaf clover and lady love nya.
Takteng life. Darn it!

Nakaka-bitter talaga. Pffft. Hahaha.

Kanina pa naman, play ng play sa utak ko yung mga first days na ka-kwentuhan ka. Yung mga araw na ako yung tinetext mo. Ako yung hinahanap mo. Yung mga araw na hindi ka pa niya naiisip kausapin.Haha. Hay, buhay. But that was yesterday. Pfft. Sige, puros memories na lang, mga bagay na dapat ibinabaon na sa limot.

Minsan ganyan talaga. Lilipas din naman lahat ng 'to. Lahat ng sakit, pangungulila at pagmamahal. Ganyan talaga kapag hindi ka mahal ng taong mahal mo. Wala kang ibang magagawa kundi sumuko at maghintay na maghilom ang sugat na iniwan niya sayo.

Whew! What am I saying?

------*dahil grabeng kalungkutan ang nararamdaman ko, buhok na naman ang napagbuhusan*

My momma always said, "Life was like a box of chocolates. You never know what you're gonna get."

at sabi ni Jenny, "Run Forrest, run!" Minsan, therapeutic ang mga movies. For some reasons, I think I'm doing a fast recovery but er, it's too early to say that.

------
Mom welcomed me home with,
"Hoy Maria Eleanor! Buti naman maaga kang umuwi! San ka pala galing kagabi? Sinong kasama mo?"

I was kinda,
"Nagpancit, nagkape at nag-sundae. Kasama ko si Marc tapos hinatid ako nung kaibigan kong nasa swimming team."

And mom followed it with,
"Ah, si Marc. Akala ko, nagsosolo ka na naman. Huwag ka ngang masanay na naglalakad-lakad mag-isa. O kumain ka na. Tingnan mo yang itsura mo para ka na namang ewan, mag-ayos-ayos ka nga. Yung vitamins mo dyan, ang dami pa, hindi ka na naman umiinom. Ano ba nangyayari sayo?"

Then, my sister butted in,
"Oo nga, Mal. Bat hindi ka na madaldal. Mal, magsalita ka, hindi ka na nagkwekwento. Palagi pating ang init ng ulo niyan, kahit hindi naman inaano."

To end the conversation, I just told them,
"Busy ako. Busy. Andami kasi naming kelangan tapusin. Tapos yan. Basta. Tara, kain na lang tayo."

And yes, nobody dared to ask again.
-------

To my dear block mates, I want you to know that in your simple ways, YOU MAKE ME SMILE. Thank you! ^____^


it's day 5. hahaha. and honestly, i'm bleeding like hell. hahaha! GORA lang!
------

To my dear, resilient, beautiful and stupid self,

Accept the fact that you are both in love, but not with each other. You to him. Him not to you.
He is as good as your ideal man but things just won't permit your togetherness.
Once, he chose her over you. He will do it again and again.
Stop dreaming and get your fine ass out this effin situation.
There's more to life than being sad, broken and lost.
Sun is the center of the solar system not him. It is still a fact.
You've been dead several times, and again it's time for you to resurrect gorgeous phoenix.

And please, next time

be more careful
stop being gullible
no broken hearts
no returning ex
refuse doubtful hearts
know what you deserved

lastly,

NEVER EVER HUG A HEART-BROKEN MAN.

summer mornings are as lonely as winter nights.

Day 5

Nagre-resonate ang boses mo sa tenga.

Medyo natatauhan na ko.

Pero bat kasi pagnakikita kita, things are all coming back.

Siguro nga, I have to let this affection go. (FOR THE NTH TIME)

Oh dear!

I better eat now. Geez. Ambilis kong pumayat, Tssk. Bad. Bad. Bad.

O____O

Fool me.

I'm staring blankly at your picture, wondering why in the world did you post it in front again.

Arg. You're missing me too? (assuming me.)

Oh, this is getting insane because I'm missing you too.

And right this very moment, my heart and mind want to hug you so tight. I wanna be in your arms for a lifetime. But I just effin CAN'T.

Crap. T___T



-----

AY. JOKE LANG PALA. HAHAHA! ASSUMING KAYA AY. TSS.

ang kyuuuttt ng pumalit na picture. ^___^
gusto kong i-like yung bago.kaso.kaso.arg.... takteng life.

Truth hurts. Reality bites, big time!

"Bakit ang lungkot mo ngayon? Hindi ka ba tine-text ng boyfriend mo?"

Naku naman Sir! First subject ko sa day 4 at yan pa ang tinanong mo. Hahaha. Ganun ba kahalata na malungkot ako? Ano ba yan. I should act better next time.

----

anyway,

thank you, MARC!

nahold-up yata kita. ano ba yan. nakakahiya. hehehe. salamat sa nyum-nyum na pancit at sa pagpayag na uminom ako ng isang bote ng tanduay ice. sabi mo hindi ako namumula! ang pula-pula kaya! pfft! geez. pero thank you! hayaan mo next time sasabihan kong magluto si papa ng dinuguan at dadalhan kita! salamat! namiss kita kausap.


thank you KUYA FELIX!

salamat sa biglaan nating pagkikita. soo happy, hindi nawawalan ng tao ang week na to. oo na, ako na ang nakainom. ako na ang media studies. hahaha!


thank you KEVIN!

buti naman at hindi ka pumipitik. hahaha. joke lang. im glad at nakita ulit kita ngayong week. at least, kanina hindi mo ko nakitang palaboy-laboy sa centrow. hahaha. salamat sa jacket, malamig nga. at oo, ako na ang magulo! at kahit hindi ko kwinento ang dahilan ng pag-inom ko, salamat pa rin. pero bad ka! pfft. ansakit naman yata nung pambungad mong sinabi na, "wag ka na dun. hindi ka nun mahal." wala naman akong kwinentong kung ano pero natumbok mo! hahaha. alam ko naman, pero hahaha.. oo, ako na ang masyadong mabait. pfft.

-----

whew! akala ko ikamamatay ko na ang day 4. buti na lang at mabait sakin ang pagkakataon at nakita ko pa ang tatlong lalaking to. at least, im not alone.

yeah, i must say that things are never easy for me. tulad kanina, nakikita mo sya, kahit malapit na malapit lang, gusto mong yakapin pero hindi mo naman magawa. kahit hi o hello, cannot be. ang SAKLAP. pero ganun na nga siguro talaga. sabi nga ng walang kamuwang-muwang na si kevin, "hindi ka nun mahal."

pero bumanat naman si kuya felix ng, "mukha kang bothered. kausapin mo na kaya, kung sino man yan. ikaw na ang lumapit."


hmm, this time pwede bang mag-inarte at hayaang siya ang lumapit kung may balak man siyang lumapit. haay. :(

terrible. *sigh*

day 4

nakakapraning

bad mood paggsising.

may hinahanap na handout, hindi makita, nagwawala na.

umiiyak at isinisisi sa sarili ang handout na nawawala.

takte.nasa peak...

[parang dinaanan ng bagyo ang kwarto.

kung makatype sa keyboard eh parnag ang bigat ng kamay

takte. ayaw pumasok.


------

ayoko ng ganito ako. :(

Ilang isaw pa ba ang kakainin, o giliw ko? Ilang tansan pa ba ang iipunin, o giliw ko? Gagawin ko ang lahat pati ang thesis mo.

desperada much ang tunog ng title. hahaha. potek. hindi naman ganyan ang nararamdaman o. sobra naman. sakto lang yung lyrics.

hay. ismyl na malean. tama na yan.
-----
Wala.

Asa ka pang kausapin ka nya. Asa ka pa.

Bakit pa ba kelangan niyo mag-usap? Para san pa? Wala naman, di ba?

Hay, Malean. Umayos ka nga. Anong iniiyak-iyak mo?

Para kang bata. Tumigil ka na sa kakaganyan. Hindi yun babalik sayo.

------

DAY 3

Nakaka-torture na kalungkutan. :(

Not cool.

Nakaka-exhaust.

Nakakawalang gana.

Nakakaloka.

Putcha pare.

------

Mal, tama na yan.

Okay ka lang naman di ba? Okay ka.

Nagawa mo na yung parte mo.

Sinubukan mo na.

Tama na, please.

Tingnan yang mata m, kug makaiyak parang wala ng bukas.

Tama na. Sige na, regain youself. Stop acting like you can't get over him.

Tama na yan, please. Andami mo pang kelangang gawin.

Your world does not revolve around him. Hayaan mo na sila ng girlfriend niya.

Regain yourself.

Stop loving him.

My words don't rhyme and my world fades out.

Just when I thought I can stand the things I must do, I started thinking otherwise.

I'm choosing self-preservation, dignity and pride over this crazy little thing called love. Am I happy? So far, NO. I'm having a difficult time. All my defense mechanisms are on but they seem to lack the power to make me smile again. They cannot remove the sad feeling that is emblazoned in every vein of my heart. Things are going out of control and yes, I'm starting to pity myself.

Pain is devouring on me. I cannot but be sad with how the situation turned up. Shakespeare's love philosophy does not work for me this time. I'm trying to squeeze all the unexplainable grief but it appears to be endless.

Nothing makes sense. I'm at lost. I lost another piece of me. I lost the fire that makes the sun rise in the crack of dawn. I lost the hydrogen molecules that complete that water of life. I lost the love I'm willing to share. I am starting to lose myself and it seems to be inevitable.

Oh, maybe I still have the good, old Malean inside. She's hoping that maybe one day, a brave soul will join her amidst all chaotic dramas of life. Maybe, one day she will end up with somebody who will not leave her.

Or maybe one day, she will just learn to accept the sad truth that nobody will be there for her.

I'm standing here until you make me move. I'm hanging by a moment here with you.

eksena nang bandang 4:45 ng hapon kanina:

text ng text kina Chan, Shen, John at Kim kung nasang lumalop sila.
tumawag kay shen habang naglalakad ng tuliro at balisa. syet. hindi sinasagot.
tumawag kay chan nang paakyat ng arrupe. takte hindi ako sinasagot.

second floor ng arrupe. walang katao-tao. ang lamig. nakakabingi ang katahimikan. takte, naiiyak na ko. at bonus pa pag-akyat ko nakasalubong ko pa si lady love ni four-leaf clover. cool.

lumabas na rin naman sila shen, kim, nico, at chan.

Ako: San kayo pupunta?
Kim: Dito may meeting kasi.
Ako: (lumuluha na) Huwag niyo kong iwan please. Kahit hanggang 6pm lang. Sige na, please.
Kim: Hindi ka namin iiwan.
Ako: (umiiyak na)
Shen: El, tama na. Hindi ka namin iiwan. Halika na, kain na lang tayo.
Ako: (tulala) Kasi, kasi..basta please. kahit hanggang 6 lang.
Chan: *yumakap sakin* Tara na. Kakain na tayo.


Hay, pang-aning. ang sakit-sakit sa pakiramdam. Ang sama-sama. Kanina pa kong umaga ganito. Laging nakatingin sa malayo, pakiramdam ko iiwan ako ng lahat ng tao. Syet. Wala rin akong gana kumain. Lahat sila nagtatanong kung napano ako. Pero paano ko nga ba ipapaliwanag ang nararamdaman ko.


Hay, ang hirap. Nakakahiya. Ayokong nag-iinarte ako ng ganito dahil minsan hindi naman lahat ng tao eh maiintindihan ang pinagdadaanan mo. Oo, simple lang naman 'to, pero peking duck, pinapatay ang bawat ugat ng puso ko.

SHEENA CRESENCIO!
Maraming, maraming, maraming thank you!

...dahil hinayaan mong hilahin kita kanina para yakapin at pagbuhusan ng lahat ng kakaibang kwento ko. sorry kung inabot ka ngayon ng gabi para siguraduhing hindi ako iinom at magpapaka lasing, like hell. haha. thank you shen! buti na lang naka-uniform tayo. hahaha..
alam kong nabigla ka dahil masyado akong straight forward. hay shen. thank you kahit kanina pa ko mukhang tanga sa harap mo. what's the term? ahm, PARANOID. hahaha.


thank you for accepting the broken and devastated EL HAIG. thank you for seeing pass through the strong EL HAIG you used to know. thank you, i owe you a lot.

-----
i admit, i'm scared now. i'm tired of being left behind. i'm tired of being alone. i'm tired of being the spice to a relationship. shet. mukha ba kong pang-3rd party lang? hindi ba ko dapat pinaglalaban? hindi ba ko dapat iniingatan?

duh. alam ko namang napaka-precious ko, pero fuck, kahit sayo lang o. pero syempre hindi pwede dahil nga hindi mo naman ako mahal. mukha na kasing pinagsisiksikan ko na sarili ko. hanggang ground floor na ang pagbaba ko ng pride pero wala pa rin. ayos. ayos. ayos.

hindi na healthy. nagseself-destruct na ko. bigla na lang akong lumuluha kapag mag-isa at paranoid kapag may aalis na tao. sabi nga sakin kanina, "El, mapagod ka na, please. Alam kong wala kang kapaguran pagdating sa ganyang mga bagay. Pero, El, ngayon lang, mapagod ka na."
Siguro nga, kelangan ko ng mapagod. Bat ba kasi lagi akong ganito magmahal, sagad. Potek. Kelan ba yung oras na may magsasagad din ng pagmamahal niya para sakin?

Hay, mapapagod na ko. Kelangan ko ng mapagod kahit sobra-sobra pa ang kaya kong gawin at ibigay, tama na.

Yeah, sira na naman ang gripo ng mata ko, walang humpay na naman ang mga luha.

Inhale-exhale.

------

Para kay Lady Love ni Four-leaf clover:

Hindi ko akalaing sasabihin ko 'to sayo, pero, I'M SORRY. Nasasaktan ka rin alam ko. Pasensya ka na. I'm hoping for your forgiveness. Paki-alagaan na lang sya.

-----

Para kay Four-leaf clover:

Uulitin ko na lang yung mga sinabi ko na sayo. Alalahanin mo na lang kung kelan ko 'to sinabi sayo. Kung hindi mo naaalala lahat eh baka through status or blog ko lang nabanggit.
Anyway...

-ang komplikado na nang mga bagay. pero pagmagkasama tayo, simple lang naman lahat.
-naiintindihan kita
-araw-araw kitang namimiss (at ngayon, mamimiss) dahil kahit ang lapit mo sakin, hanggang tingin na lang ako
-putang ina, mahal na mahal kasi kita
-baback off na ko
-yan ang hirap sa'yo, you make me feel loved pero hindi mo naman ako mahal
-no regrets
-gago ka pero gaga rin naman ako
-every time you hold my hand my heart skips
-you: i'm rude, i'm evil, blah, blah. i: but you make me happy
-i miss you, jerk!
-asshole!
-payakap nga
-despite the cold weather you never fail to melt my heart, it is as if i'm in the middle of summer
-MAGSALITA KA NAMAN! (hahahaha! talk to me and tell me that you don't love me.)
-i love you.
-good bye. (ika ilang good bye na ba 'to?)

------
maraming pahabol:

mamimiss ko yung kalmadong ikaw pagmagkasama tayo
mamimiss ko yung bigla-bigla na lang sumisigaw na ikaw pag nasa grupo tayo
mamimiss ko yung mga mahihigpit at parang wala ng bukas na yakap mo
mamimiss ko yung mga good morning, good night, +HUGS+, ^____^, sa mga text mo
mamimiss ko yung biglang mag-pa-pop out na chat box tapos may, "malean!"
mamimiss ko yung pang-aning na palitan natin ng smileys sa chat
mamimiss ko yung paulit-ulit na "amasona" at "lalaki ka kaya"
mamimiss ko yung "el, you are stellar"
mamimiss ko yung "yes hot fudge sundae?"
mamimiss ko yung...


okay.tama na yan,the list will go for a lifetime pag di ko tinigilan ang kaka-enumerate ng mga bagay na mamimiss ko sayo. basta yan na yan, mamimiss kita at kelangan kong tiisin ang pagkamiss na yan para sa ating ikatatahimik. haha. effin situation.

mahirap pero...kakayanin!

ilang beses pa kaya ako matutulala na naman nito. sana wag na kong matempt uminom at maglasing. geez.

------

It's really good to hear your voice saying my name, it sounds so sweet.

*morning chills*

brrrr! it is sooo cold!

i need a BIG HUG. geez. here i go again. bad. bad.

i survived day 1 without hearing anything from him. how does it feel?
it's kinda, er, uhm, SAD. it's like my day wasn't completed. oh well, i should get use to this feeling. and besides, it's me who wanted to cease all the craziness. oh, rephrase, rephrase. it's me who chose to cease all the craziness.

goodness!

can i just eat my words, look for him and fight for this love?

or will you please eat your words, look for me, and fight for this love?
(love daw oh, assuming ka iha! hahaha!)

o baka naman hanggang STARE na lang ako sa'yo FOREVER.

malaen na yan malean.

Pffft.

Overwhelming ang pakiramdam.

I must resist. For the greater good, I must resist.

Kaya ko 'to!

Shoooocks! Isang bucket nga po ng GPS!!! T____T

Arg. Hay. Takte.

Sober na nga ako di ba. S-O-B-E-R

Goodness!

Hahaha. Lintik na pag-ibig.

Ansarap sa pakiramdam na nakakapraning.

Potek. Patay.

Hay. Mind set.

HE DOES NOT LOVE YOU!

Yan na lang isipin mo.

Fuck. OUCH! Hahaha!

eeeeee! Ano ba yan!


-----

Kuya Sharky! Mukhang kelangan ko ng matinong coffee session! Mawawalan na ko ng bait!

Pensive mode.

magdamag gising. hay. ewan.

-----

Kuya Sharky: I was just waiting for him to stand up, to step up. Nakakainis, hindi niya ginagawa. Kanina pa. Chances. Opportunities.
Ako: *speechless*
Kuya Sharky: Sana lang.
Ako: Asa pa ako. :|

-----

Kuya Sharky: Gusto mo talaga siya no?
Ako: ^______^ *doing silly face movements*
Kuya Sharky: Hahaha! Ngayon lang ako nakakita ng ganyan. Para kang anime!
Ako: ^______^
Kuya Sharky: Oo na. Gusto mo nga siya.

-----

I was drunk last night. Thanks for that 2 bottles of Tanduay Ice. Hahaha. Basag. Okay so far, naalala ko pa naman lahat ng sinabi at ginawa ko kagabi.

Thank you Kuya Sharky for the coffee turned into liquor. Hahaha. I would never thought I'd be drinking in front of you. Yeah. Lume-level up na ang ating kapehan session, inuman na.

Ahm, so more than 5 times ko binanggit ang putang ina, more than 10 times ang gago at shit, makailang ulit din na fuck at namura ko rin si Kuya Sharky ng ilang ulit. Sorry for that. I know you understand me. Hehehe. Geez. Ilang beses ko ring tinanong sa kanya kung mukha na kong tanga. Sabi naman niya hindi naman, medyo malakas nga lang ang boses ko.

Sorry din at bigla kitang na-hold up.

Thank you nga pala for tolerating all my crap. Thank you for the undying friendship. Geeez. Kahit may nagtatanong kung tayo ba ay may something, naku, malamang wala. Hahaha. Sabi mo nga, "two intellectual and prideful individuals...NAH" at kahit maraming nabibigla sa underground friendship natin, THANK YOU for the time you waste just to listen to all my rants. *bows*

So there, mukhang break muna kami sa intellectual conversations. Na-sesense nya namang wala ako sa mood for those things. Hahaha. Ano nga ba? Eh di as usual, linatag ko sa kanya ang medyo tangled ko ng sitwasyon. Sabi nya hindi niya naman daw ako kelangang payuhan kasi alam ko naman kung ano ang dapat gawin, big girl na raw kasi ako. Pero yun ng lumalim ang aming conversation medyo na carried away ako ng alak at bigla na lang lumuluha at tumatawa at the same time. Nang matapos ang kwento ko ayun, tinanong nya ko ng walang kamatayang, "So, ano plano mo?" at tulad ng dati ang sagot ko ay, "Wala. Hindi ko alam pero masaya ako."

Mahirap daw ang sitwasyon. Wala akong pinanghahawakan kundi ang nararamdaman ko. Kaya ko raw ba ipaglaban 'to?

Medyo nag-iba ang ihip ng hangin dahil yung dating be-the-most-rational-creature-on-earth na advice ay naglaho. He advised me to do something crazy and stupid.
Magbakasakali, subukan at tanggalin lahat ng takot sa mga what ifs ng buhay.
Ituloy ko lang daw pero alamin kung hanggang saan ang limit. Tipong, HOW FAR? WHAT THEN? WHY SO? WHO NOW? WHEN WILL? Ewan. Masakit sa tenga marinig ang mga sagot sa tanong na yan. Haay.

Sabi ko sa kanya, sabi nga ng paboritong tula namin na sinulat ni Jose Corazon de Jesus, "Pag-umibig, pati hukay aariin mong langit!" At yun paulit-ulit kong inemphasized sa kanyang, "putang ina, inaari ko ng langit ang hukay na 'to, cloud nine."

Wala, ayun tinuloy-tuloy niya ang pagpapayo sa kin ng mga kabaliwan. Mas masaya raw minsan kapag hindi ka nag-iisip. Tama nga naman. He told me to do something na ONE-TIME-BIG-TIME at huwag ko raw sayangin yung 2 bote ng alak na pilit kong ininom. Gawin ko na daw yung mga pang-telenovela scences. Okay lang naman daw magpaka-praning.
Lundagin mo, baby!

Sa palagay ko naman, nagawa ko kagabi ang one-time-big-time na 'yun. Linundag ko yung matarik na bangin, baby! Inalis ko yung lahat ng metaphors at pinakawalan yung tatlong makapangyarihang mga salita. Pero, mukhang ewan. Mukha akong ewan. Leche. Wala. It won't matter. Things would still be the same. Hay, pakiramdam ko, pinahiya ko lang sarili ko. Ewan. Hindi epektib.

I did my part.

Will there be a positive response?
I do not know.

----
Lumundag ka rin kaya?

Love sings when it transcends the bad things.

*ancient times chat box*

four-leaf clover: still there?
hot fudge sundae: yes. always. :D
four-leaf clover: tandaan ko yan. haha

Yes, too bad for you.

I will always be here
even if life gives me
reasons
to leave.

I will always be here
even if things go
CRAZY and
WILD.

I will always be here
even if I get tired
of waiting
and hoping.

I will always be here

even if my words

don't rhyme

and my voice

slows down.

------

i'm not just good enough, not good enough. :|

Screwed.

Sad na naman dito sa bahay.

Eeee. Bat kasi ganitow? Syet. Wohoo. Inhale-exhale. Keri lang. Gora lang! Kaya natin 'to!


Pagdating ko, nag-uusap sina papa at mama.

Ako: *all smiles* ^_____^ Hello there! (kiss kay papa at mama)
Papa: Ang aga mo ah...
Mama: Kumain ka na?
Ako: Lalabas ulit ako. Dumating na si Maria Sheena?
Mama: Wala pa. Mamaya pa yun.
*lumabas si papa*
Mama: Lean...
Ako: Ow! Huwaaay?
Mama: San na tayo Lean sa April?
Ako: *speechless*
Mama: Wala pa rin kasi kaming nahahanap ni papa mo na lilipatan natin.
Ako: Malawak naman ang plaza ma. Magpalaboy-laboy muna tayo dun! (trying to sound cool)
Mama: Gaga! Plaza ka dyan! Tapos ibebenta kita? Gusto mo?
Ako: Nagjojoke lang naman. Makakahanap din tayo nyan.
Mama: San mo gustong lumipat?
Ako: Sa Parañaque. Balik tayong Manila? JOOOKKKE!
Mama: Gaga! O tapos ano, titigil kang mag-aral? Papalipatin mong high school si Shen?
Ako: *speechless*
Mama: Hay. Ang sakit sa ulo, Maria Eleanor. Ang lapit na ng April.


Letsugas. Hindi ko na rin naman alam ang dapat gawin. Hay. Iniisip kong huwag ng umattend ng PMC pero sabi ni Papa, sige lang daw. Sabi ko kay Mama, okay lang naman kung dito na lang ako mag-iinternship sabi naman niya, wala akong mapapala dito. Kelangan ko rin naman daw matutong mag-isa sa malayo. (Mag-isa ba yung, anytime pwede akong tumawag sa kahit sinong pinsan ko para humingi ng tulong kung kelangan?) Hay. Bawal din namang tumigil ako sa pag-aaral. Duh. Scholar naman ako. At walang maidudulot na maganda kung titigil ako. Tsaka konting tiis na lang naman gagraduate na rin naman ako. Hay.

Mauudlot lahat ng personal na plano ko sa buhay. Kelangan munang unahin sina papa, mama, at shen.

Ang hirap maging panganay lalo na kung dukha lang kayo. Syet.


----
naiiyak na ko. ika-5 na tong restart. potek. naku maria sheena! pfft. lecheng flashdrive yan. potek. may gagawin pa naman ako.

when it rains it pours. pero binabagyo na ko.

my world is falling apart

Chumi-cheese ball kahit namimilipit sa sakit. Pffft.

FAILED ang planong magising before 12 midnight. Ninakawan ako ng 4 na oras! Darn it! Well, okay na rin naman ako ngayon. Wala na ang urge kong mang-away. May ibang urge ang pumalit. Pero hindi yung urge na nasa isip niyo! Hahahaha.


Wala. Schizophrenic talaga si guro ako. O baka may Multiple Personality Disorder ako. O baka Bipolar ako. Crap. Of course, I'm not.

Anyway, wala bigla kong naisip na SANA magka-boyfriend na ako. Oh come on! May disorder nga ako! Hahaha! Don't get me wrong, may gusto kasi akong gawin. Gusto kong ma-experience lambingin ang isang lalaking badtrip sa mundo. Ewan. Baliw na talaga ako. Pero para kasing masaya yung gawin. Wala lang. Kasi kung sakaling magiging girlfriend ako, hindi naman siguro ako mang-aaway ng boyfriend because of petty reasons. So yan, tska kung girlfriend ako eh di syempre magsshare naman kahit papano sakin yung boyfriend ko ng recent mood nya. Duh. Kung girlfriend o boyfriend ka ng isang tao, number one sa listahan ang pagiging best friend mo sa kanya. At least, that's for my opinion. Wala, siguro gusto ko lang manglambing ng taong badtrip. Haha. Pang-aning. Yung tipong kahit down na down siya at alam mong hindi mawawala ang problema niya kahit maglandian kayo magdamag, nandyan ka pa rin.
And you're trying to do all the goofy and crazy things just to cheer that person up.
Kasi extension siya ng sarili mo. Kung masaya siya, masaya ka at kung malungkot siya, malungkot ka rin. Kasi paghindi mo inintindi ang kabadtripan niya, good luck sa relationship niyo.

At nagsalita ang walang experience sa girlfriend-boyfriend relationship. Ewan, basta, when the effin-sooo-tagal-nang-right-time comes, I'll try to be the best friend to that lucky boyfriend.

Cheese ball. Cheesedog. Cheese stick.

^____^


-----

naalala ko nga pala, may reporting kasi kahapon sa philippine history at kaklase ko dun si four-leaf clover. (grabe naman kung big deal pa yan) nagreport kasi siya, well, maiksi lang naman, pero ewan, i was impressed. oh not that he was trying to impress me or something. may bias na siguro, pero heck, he knows what he was saying. and even in a simple way, nagprepare siya before going in front. not all guys will do that. not all guys have the balls to speak in front lalo na kung may iba ka namang ka-grupo na pwedeng gumawa ng task na yun, di ba? hahaha. wala lang. naaliw ako. hihihi. yun lang. ^_____^

-----

oh crap, feeling ko talaga kelangan ko na rin ng mag-aalaga sakin. pfft. bat ba kasi choosy ako? eh pero sabi sakin ni kuya sharky dati, maghold on pa rin ako sa standards ko, no matter how ideal it appears. kasi nga i deserve the ideal. hay. ang lungkot na. sobra ng lungkot. :(

"May mga bagay na kahit gusto mo, kailangan mong bitiwan. May mga tao na kahit na papasaya ka ay kailangan iwasan. May mga desisyon na dapat gawin kahit napipilitan. At may mga pagkakataon na kapag ginawa mo ang tama, ikaw ang mahihirapan dahil may mga bagay na kapag pinagpilitan, sa huli, ikaw rin ang masasaktan."

sakto lang oh. hay, ang lunkot talaga. :[

(NO TITLE) HAHAHA!

Ugh. Sumuka pagdating ng bahay. Hindi dahil sa burger na kinain. Syet. Heto yung mga oras na sumisigaw na naman ako ng, "TAKE ME LORD!" Gumugulong sa kama at namimilipit sa sakit. Pfft. Oo, babae ako at, peking duck, may dalaw ako ngayon. Pfft.

----

ewan. okay naman ako kanina eh. tapos nang pauwi biglang nagbago ang mood ko. ewan. hindi ko alam.
arg. feeling ko gusto kong mang-away. yung tipong mang-away ng bongga. hahaha. ewan. ano ba yan? bad. kelan pa ko sinumpong ng ganito? oh well, puro satsat. Di rin naman ako mang-aaway.

Imbyerna ko sa babae sa may burger stand. Pfft. Wala lang may lalaki kasing bigla nagmura. The complete, P-U-T-A-N-G-I-N-A-M-O , yeah, I would love to spell that out. Eeee. Wala. Badtrip ang tingin ni ate dun sa lalaki. Takte. Ansarap dukutin ang mata. Potek talaga. Kung makatingin kasi parang wala ng bukas! Hahaha. Ewan. Okay. Nagkataon lang siguro na kaibigan ko yung sumigaw na lalaking yun. At kahit well, may pagkaeskandaloso ang ginawa niya, ayoko pa rin ng titig ni ate. Kelan pa ko naging protective? Hahaha. At nakakatuwa masyado dahil may kakulitan siya, hayan tuloy nagalaw yung burger stand ng hindi niya napapansin. So, there, si ate, MASAMA na naman ang tingin. Pfft. Binulungan ko na lang ng behave si kaibigan. Ewan ko lang kung nabadtrip siya sakin dahil sa sinabihan ko siyang magbehave o wala, ignore lang.


EWAN.

hay, basta..keri lang yan! cheer up ebribadi! ^_____^


----
tulog mode muna..will wake up before 12 midnight. nanayt!

when I fall in love, I take my time. There's no need to hurry when I'm making up my mind.

...and I'll tell you why.


-Jason Mraz' The Remedy
I sooo love this song.
-----

I woke up doing some ninja moves. Haha. I thought I was late for something. And then I remembered that I've got no class until 12 noon. Oh yes, you might be wondering, "Why the hell is she blogging again?" Sorry for the, er, supposedly-melodramatic-farewell post, but..I just felt like blogging again.


READ: You do not effin care. ^____^

-----

I feel good. Was this an after effect of the hug I received last night? I don't know. Maybe. And besides, there might be some serious problem that will be coming. I better not be too happy. Geez.

----

Morning Prayer

Dear Self,

You're just an ordinary being. No matter how good you can be at doing things, always bow with humility. Never forget to thank the people around you. They are those who strive life with you. Thank them for all the things they do for you, great or small. Remember that love and respect are the two things you hold so dear. Love yourself first but do not forget to share this love. Respect every creature. They are part of this whole shits of complexities and they have their own struggle. Thank the cockroach for without it you would not appreciate the butterfly. Believe in yourself and believe in the goodness of your fellow being. Humanity has stored many surprises for you. Live this day as if you are dying. Seize the day!

If only I have a golden voice, I will sing the sweetest song for you.

...but since I do not even have a singing voice, I will never stop dreaming of singing a song for you.

This is not from any song or poem. Hahaha. I just thought of it just now. Yeah, I'm turning into a cheese ball. Hahaha. So what? That is the result of the cold weather and when someone ends her day just fine.

----

Before I went home this evening, I decided to take a look at myself in the mirror. I entered the girl's room and there was no one inside. I stared at myself. Er, I look pale and exhausted. But I still smell good. Hahaha. My lips are starting to dry and chap. Dark circles are visible around my eyes. My hair is already a mess. Did I mention I just saw some pimples on my forehead? Yes, it does exist. Pfft. In short, I'm not a vision, not for tonight. No prince charming would like to see me.

Why am I bothered?

Er, because I was about to go home with a prince. Hahaha. Well, it did happen but we part ways outside the gates of the university. But before that happened, I was able to hug him. I was hesitant at first. He is not four-leaf clover so I better behave. I'm doubtful. Since he was walking in front of me, I gave him a quick hug from behind. Yes, I took the first move. I did not know what his reaction was. I did not care. I need a hug but four-leaf clover cannot give it to me anymore. I was not surprise when he made me turned around and hugged me. It felt REALLY good. (Yah, it could have been better if it was from four-leaf clover.) Honestly, it weakens me. I want to stay in his arms as long as time permits me. But of course, students pass at the corridors, we better be discreet. I miss the feeling of being hug by someone who makes you feel special. Hahaha. He gave me a warm, tight and heart-melting hug. Geez. If only I could keep this prince for good, I would.

hindi naman ganitong klaseng yakapan ang naganap. :p

ahm, tamang ganito lang yata. hahaha. ewan. basta. ^_____^

-----

*kinikilig naman ang gaga* ^____^

-----

-YAKAP NA MAHIGPIT AT MATAGAL-

PARA KANG DRUGS. DAHIL NAKAKAADIK AKO? HINDI. SINISIRA MO KASI BUHAY KO.

*eh sa 'yan ang unang pumasok sa isip kong title. pwede sana 'yung kanina ko pa kinaka-l-lss-an na, "i'll never be the same, if we ever meet again..." pero hindi ko na alam ang sunod na lyrics. o kaya 'yung paulit-ulit kong naririnig na, "cause when it's going good, it's going great. i'm superman with the wind in his bag, she's lois lane..." kaso mukhang mas may resemblance ako sa kryptonite because i make superman weak. oha! oha! KESO!

anyway, lunukan na ng pride. hindi ko kinaya na hindi magblog. pero pinipilit ko naman. minsan inaatake lang ng mga milyong kaisipan at walang mapagsidlan. yown.
-----

sunday?

wala. yung community outreach program orientation kong 8am ay naging 1pm dahil late na ko ng 30 minutes at strikto ang mga taga-CCD. okay lang. feeling ko eh hindi orientation ang napasukan ko. mukhang recollection yun! pambungad ba namang tanong eh, "Natagpuan mo na ba si Hesus?" o! ano! tibag ka no! syempre polite ako kaya ayun nagpaka-poker face na lang. kunwari walang narinig kahit paulit-ulit na itinatanong ng facilitator kung natagpuan na ba namin si Hesus. naisip ko na nang elementary pa ko, naniniwala ako na matatagpuan mo ang diyos sa lahat ng tao. hindi mo kelangan ng kung ano pa man. sapat na yung maramdaman mo na bawat isa sa nakakasalubong mo ay parte ng diyos. NOON yun. ngayon, ewan. siguro nahirapan akong paniwalaan at panghawakan na may diyos sa gitna ng lahat ng paghihirap na pinagdaanan ko at ng pamilya ko. (ayoko ng ikwento ang detalyado nito, kasi yung nakwentuhan ko dati, si ate pixie, eh lumuha nang ishare ko sa kanya) wala.

ewan. siguro sadyang hindi lang talaga kanais-nais na sabihing god is good habang lubog ang mga paa ng nanay at tatay mo sa tubig dahil pinasok na ang maliit ninyong kwarto ng baha. hindi rin masayang paulit-ulit na sambiting a family that prays together, stays forever, lalo na kung maririnig mo ang mga magulang mong nag-aaway na dahil parehong na-s-stress kung pano itatawid ang high school na panganay at bunsong nasa elementarya. at oo, wala kasing tamis sanang banggitin ang god is love, pero hindi pa rin. lalo na kung musmos ka pa lang, alam mong mayabang ang kapatid ng tatay mo't kung makasumbat siya parang hindi niya kapatid ang sinasabihan. lalo na kung sa kalagitnaan ng paglalaro mo ng snakes sa 3310 na telepono eh mababasa mo ang text ng kapatid ng tatay mo mula pa sa london na puros masakit na salita lang ang laman.

walang diyos para sa isang panganay na nasaksihan kung pano na wala ang mga materyal na bagay sa kanya kasabay ang pagsakit ng ulo ng mga magulang niya. at nakakaloka rin na sasali ka sa isang beauty contest dahil na nangangailangan ka ng isang libo para makuha yung card mo para magbakasakali sa scholarship na ibibigay ng unibersidad na unang-una eh ayaw mong pasukan. wala ka ng pagpipilian dahil hindi inabot ng talino mo ang pangarap mong unibersidad ng pilipinas. at natanga ka na't nakalimutang marunong kang mag-table tennis at pwedeng maging player ng uste. sayang. nakakatakot yung mga huling araw mo sa high school, hindi dahil mawawalay ka sa mga kaibigan kundi dahil sa tanong kung makakatungtong ka kaya sa kolehiyo. walang masama sa ibang pamantasan pero mataas ka masyado mag-isip, ambisyosa at hindi basta-basta nakokontento sa anong pwede na. sa mga oras na yan, siguradong, napadasal nga ang babaeng 'to. takot sa buhay. mangmang sa trabaho. walang alam kundi mag-aral kahit hindi naman matalino.

pero ulitin man muli, sa tingin niya'y wala pa ring diyos.

naitanong sakin ni John kanina habang nag-gogoto kami nina Nico, kung atheist ba ko. atheist. isang mabigat na salita na may nakaatang na mabigat na responsibilidad. gusto kong maging atheist, pero parang hindi ko kaya. hahaha. hindi kapareho ng IQ ko ang IQ nina Nietzsche, Feuerbach, Hegel, Marx, James at kung sino pang pilosopo. ayoko rin namang gugulin ang oras ko sa walang sawang pagtanggi na walang diyos o kaya'y hindi natin kelangan ang ideya na may diyos. aminado ako, limitado tayong lahat. lecheng kamatayan kasi yan di ba? pero hindi pa rin, kasi kung nagawa mo lahat ng sa tingin mo'y masaya para sayo at nakabubuti para sa iba, eh di solb na. hindi mo kelangan ng eternal salvation o ng ideya ng kalangitan. ang punto ko eh, mahirap magpaka-atheist lalo na kung kelangan mong magpaka-excellent sa lahat ng ginagawa mo. pano na ang katamaran? haha... ewan. hindi ko na rin minsan alam. kung magiging atheist ka kasi dapat kayo mo ang sarili mo. dapat matatag ka. dapat grabe ang inner passion mo sa lahat ng makataong bagay. dapat kaya mong matagalan na sa oras na walang tao para tulungan ka eh huwag ka sa diyos tumakbo; tumakbo ka pabalik sa sarili mo. kaya ba yun ng marami? ang sagot ay HINDI. mahirap mag-isa. mahirap mapag-iwanan ng sangkatauhan. mahirap maghirap sa buhay. kung hindi stable ang emosyon mo, tiyak mababaliw ka. hindi ko nga alam kung bat kinakaya ko pa, eh andaling lumapit sa diyos (kung meron man) para humingi ng tawad at magbalik loob. ewan. mayabang lang siguro talaga ako. hindi ko itatangging nakakaloka mag-isip para sa sarili. minsan sinubukan kong ipasa-diyos ang mga bagay, at takte, oo, epektib siya pare! pero hindi pa rin, sabi ng nagpapaka-scientific kong utak, psychological epek lang yan. tama nga si pareng karl marx, opium of the people. oh di ba, nakaka-high.

paikot-ikot na naman ako. iniisip ko kung magkakapamilya ba ko, pano ko kaya ituturo sa mga magiging anak ko na pwede kang maging mabuti kahit hindi ka naniniwala sa diyos. kung relihiyoso ang asawa ko, mapapadali ang mga bagay, pero kung hindi, ROCK ON!

ewan. eto pa. dahil nga mayabang ako at blog ko 'to, masasabi kong mas makailang ulit akong mabuti kumpara sa maraming naniniwala sa diyos. SUS! nakakainis kasi dahil alam nilang makasalanan na nga sila (on their own context) pero ang kapal ng mga mukhang ibandera sa mundo na naniniwala sila sa relihiyon at diyos nila. aba, mahiya naman kayo. teka, sino ba naman kasing primitive man ang nagdeclare na may sacred? yan tuloy nagka-leche-leche lahat ng bagay sa mundo.

oh shit. pano na kung mamatay ako at may diyos pala? eh di, eternally na ko nitong nasa nagbabagang apoy. hahaha. anyway, saka ko na poproblemahin yan.

------

on seccond thought, baka nagatatampo lang ako sa diyos, siguro, dahil sabi nga kanina ni pareng Reuben, matapos ko siyang sunduin sa simbahan (how ironic), "malean, 1 month na lang valentines na, hanapan mo daw ko." and it hit me! hahaha!

so ikatlong valentines ko na to sa college. yung pers year, celebrated with the team, pumunta kaming iriga at nagkwentuhan, inuman at bilyar magdamag sa bahay nina ate pixie. yung second year naman, akalain mong nagsimba ako kasama sina, reuben, nikko at naxcz pero pagkatapos ay may sarili rin kaming misa sa the tent. na naging bunga nang pag-aaway nina naxcz at nagj, nakalimutan (haha) yatang magpaalam ni naxcz kay nagj na mag-iinuman session kami. anyway, ibang kwento yan. hahaha. third year, okay. so, may one month ako. for what? eh utang na loob, yung mga gwapings na lumalapit sakin ay lahat taken. waley yun. hahaha.

syet. pano kaya kung may manligaw sakin (ASA), tapos-tapos-tapos...ay, malandi teh? hahaha. masama ba mag day dream?

-----

*ibinubuhos ko na lahat ng kwento sa utak ko*

ispiking of ligawan. pano nga ba ligawan ang amasonang katulad ko.

hmm. pano nga ba? eh yung unang lalaking (si 17) pinayagan ko officially eh sumuko within 15 days. harsh ba ko? sabi nya nga habang nakaangkas akong motor niya eh, choosy ako. hahaha. choosy? pwede. dapat lang! hahaha! pero ang galing ng mga pinipili ko, simula college: yung isa, bigla na lang isang araw sabihan ba naman ako ng, "habo ko na..." K. yung sumunod, okay na sana, matalino, gwapo, talented, kaso PLAK! may gf ang kumag. ang haba ng hair ko dahil nakipagbreak sya kay girl na years naging sila.duh, on the rocks sila nung mga panahong yun, inosente ako.PERIOD.pero wrong. sabi ko naman sa kanya simula pa lang, wala kaming patutunguhan kaya i-enjoy mo na lang ang witty exchange of thoughts natin. at tama nga ko, ang galing. nag-nice exit naman siya saying, "hindi ko pa kaya magjump to another relationship..." to cut the long story short, SILA pa rin ni gf nya (na akala eh naging kami!what the!). ON and OFF sila. pero okay na rin. magtatalo lang kami nito sa religious matter. conserbatibo ang lolo mo.hehe..sunod...ahm..ayokong i-kwento, pero sige na nga, yung lalaking long hair, na short hair na ngayon. wala namang problema sa kanya maliban sa nakipagholding hands pa lang ako isang araw eh biglang right away nag dialogue syang "...dahil ikaw ang first girl friend ko ngayong college." okay. sorry na. nagpapanic talaga ako pagtinatawag akong girl friend at hindi mo pa ko girlfriend! DUH! anyway, yun, nasaktan ko siya. ayoko kasi ng nasasakal ako. utang na loob hindi na ko bata. at ayokong pinagpapalit ako ng mahabang palda dahil naka semi-mini skirt ako. nakaka-insulto bro! hehe. pero okay na kami. next? ayan si 17...kelangan ko pa bang ulitin na ipinagpalit niya ko sa mas matangkad at may kaputiang babae? ewan. haha. malabo ata ang mata. fine. kayo na ang in a relationship. er...sunod? si four-leaf clover na..so? haha..andami ko ng nabanggit tungkol sa kanya. tama na yun.

teka..mali na yata..ang tanong eh kung pano ako ligawan...okay back to that..

kung matapang ka at seryoso:

simple lang. maglakas loob kang pumunta samin at harapin ang magulang ko. pero pasintabi lang po, maliit lang tinitirahan ko. mahirap lang kami. at hindi ako tulad ng iba na mahilig magwelcome ng bisita. hahaha.

pag-okay na sa magulang ko o kahit kay mama na lang muna.hahahaha. GORA!

kung seryoso ka pero nahihiya:

kaibiganin mo ko. at utang na loob, wag yung obvious na may motibo. hahaha. anlakas kaya ng radar ko.

kung matalino ka, gwapo, at mabait:

tara! punta tayo kay mama. papakilala kita! JOKE! hahaha.. dahil matalino ka, ikaw mag-isip ng paraan! matalino ka naman siguro eh! hahahaha!

kung puro ka lang kagwapuhan, PERIOD:

sige, ganito na lang, crush na lang kita. okay na yan? pwede? hahahaha!

kung ikaw ay may linalanding iba:

tatawanan kita dahil magiging kayo at hindi tayo. hahaha.

kung ikaw ay may ex, nabasted, pinagpalit ng ka-MU mo sa dati nyang syota o kaya'y may dream girl na hindi maabot:

BETTER MAKE UP YOUR MIND!

kung ikaw ay taken, officially:

baka naman, kainuman ang kelangan mo? o kaya baka kelangan niyong pag-usapan ng gerlprend mo na hindi ka TOTALLY kontento sa namamagitan sa inyo. O kaya, baka na sa'yo ang problema. Sino ba talaga, ako o siya? Dude, bawal ang dalawa. Magastos makipagdate kapag dalawa gerlprend. Nakakalula ang mga petsa na kelangan mong tandaan. Baka madulas ka rin sa pangalang itatawag mo sa amin. At pinka-malaking problema ang COMMON FRIENDS. takte, dyan ka talaga mamamatay. so, BETTER MAKE UP YOUR MIND.

-----
mahaba na 'to. andami ko ng sinabi.

anyway, biglang gusto ko nagmagsummer at i-flaunt sa beach ang aking body. raawr.
hahaha.. tipong naka-two-piece. ewan ko ba. praning ako. hahaha. ay shoot. wala pala akong hinaharap. hahaha. what the! ano ba pinagsasasabi ko? hahaha!

i want to travel! pfft. kahit hindi na beach... basta somewhere na hindi masyadong familiar na place sakin. o kahit maghiking na lang sa isarog. i want stonehouse. pfft. mahal kasi. tska ampangit yata dung magsolo, dapat may ka-date.

----
ina-analyze ang sarili. KEWL.

• balik na naman sa usaping lalaki. alam ko na kung bakit ako choosy! ahhaha! yey! kasi dapat hindi total stranger ang pumuporma sakin. dapat may alam siya sakin dahil ayokong mag-explain ng buhay ko. kaya nga, nahumaling ako kay vp dati.bukod sa nakakatunaw niyang mata.hahaha. at saka, syet. tumitingin din pala talaga ako sa physical appearance. mga gwapings naman kahit papano yung mga lalaking na wrong ako no! bad.bad.bad.

• may pagkaselosa pala ako. PERO. laging tame. hahaha. nadidistinguish ko naman ang mga mga may sopmething na nabagay over fiction. tipong wag ka lang lumandi-back, okay lang. pero pag lumandi-back ka. hindi kita aawayin, iiwanan kita. er, tame ba yun? harsh ata. hahaha.

• language of love ko pala ang pag-TOUCH. not the uber one. yung tamang cuddle at mga surprise na yakap galing sa likod. panalo. cloud 9 feeling nun! pwede na ring isama ang mga walang warning na kiss. o di ba? hahaha! holding hands? hindi ko feel gawin pagnaglalakad, though, nagawa ko na, at masaya kapag siya sa iba, uncomfortable ang feeling. you know who you are. ^____^
  

• hindi ko talaga gusto ang idea na matawag na girlfriend. ewan. feeling ko nagiging possesion ako at saka parang nawawalan na ko ng freedom. tska parang nagiging ego-booster na lang ako ng lalaki. ang arte lang o!hahaha. o sadyang hindi lang talaga ako ready sa commitment? ay naalala ko, may nagtanong sakin DATI na friend ni four-leaf clover, kung magiging kami daw okay lang ba? er..something like that..bsta yung tipong kung magiging gf ako ni four-leaf clover..tapos sabi ko YES. hahaha what the! ano kayang iniisip ko nun? anyway, hindi na yun mangyayari. tsaka, andali naman ng lahat para sa kanya. dapat pinaghihirapan ako. hahahaha.. feeling chix. wahaha.

• hindi ako takot magfirst move. haha. ang kapal nga ng mukha ko kay vp. haha. pero kay vp nga lang yun! duh! the rest eh, sila na lumapit sakin. hahahaha! pero kung may na-establish namang bond na hindi ako ganon ka-mahiyain o ma-pride para magpakita ng sweetness. syet. keso. hahaha. e ano na naman? duh. in love tapos itatago, siguro tamang discreet pero girls can take the first move whenever they feel like it. tska, what if, di naman ganun ka-sweet yung lalaki eh maghihintay kayo ng poreber pareho nyan.
  

• para sakin ang sweetest gesture na gagawin ng babae para sa lalaki eh magluto para sa kanya. no matter how awful the taste will be. hahaha. bonus na lang pag sobrang sarap ng luto. at ang sweetest gesture naman eh yung mag-initiate yung lalaking makipag-inuman sa tatay ng babae. ewan.hahaha. parang ang cute tingnan. sa kaso ko, hindi umiinom si papa, so? sigarilyo session na lang? NO! hahaha! so sweetest gesture ng guy eh, ahmm.. ano nga ba? ahh, magastos pero kung resourceful at creative ang lalaki, pwedeng makatipid. ang sweetest eh, throwing a surprise party for the girl on an ordinary day. wala lang. trip lang. epektib siguro to sakin kasi ni minsan eh hindi ko pa naranasanag i-surprise kahit ng mga kaibigan ko.hahaha. drama? bwahahaha!

-----

tama na. andami ko pang gagawin.

CIAO! ^____^

B.S. may P.S.

*bull shit may pahabol na sulat


Hahaha. Namiss niyo ba 'to? Ako rin eh nang bonggang-bongga!
Pahabol lang 'to. Ambigat-bigat na kasi nang pakiramdam ko. Baka bigla na lang akong maglaslas o magbigti pero JOKE lang. Hahaha.

So...

PRISAA ngayon.

Talo kami ng UNC, as usual. May laban sana kaso napraning ako at hinanap si Aiks na sa oras ng laban ko ay may pinuntahan. Grrr! Medyo nagkatampuhan kami nang saglit pero okay na naman.

Realization: 'Wag dedepende sa kahit sino maliban saiyong sarili."

-----

Haaay, nagkita kami nina VP at Katz sa Sm.

Wala kamustahan. As usual.

conversation mode:

*paglapit ko sa kanila*

Katz: O akala ko kung sisay!
Ako: Haloo! Kapay!
VP: Tita! Tara?
Ako: Tita ka dyan!
Katz: Nagpapara-sexy ka na lang baga, tita. (tita niya talaga ako.)
VP: Iyo ngani, tita, mga picture mo pati sa fb...grabe...
Ako: Pigpaparahiling mo man kaya.
Katz: (pabulong) Iyo, stalker mo baga yan.


*habang nasa escalator, pababa*

VP: (pinaglalaruan ang buhok ko) Tara, tita? Isay nagdidiskarte saimo ngunyan?
Katz: Iyo palan. Kamusta man love life mo?
Ako: Okay lang ko Katz, pramis! Mayong nagdidiskarte sako.
VP: Tano man? Para luya-luya ka na lang sana ay!
Ako: Aning!


----

Ewan. Wala. Walang talab ngayon ang karisma ni VP. Hinatid na lang nila ko sa sakayan at umuwi na. Wala ako sa mood. Hay.

Malamig.
Bawal yakapin yung gusto kong yakapin.
BAWAL.

Kelan ko kaya ititigil 'tong kahibangan na 'to?

Ayan na o. May girlfriend na 'yung tao. Pinili niya yun kesa sayo. Ano pa bang hindi malinaw dun? Utang na loob naman, Malean. October pa yun. Birthday mo pa nga naganap ang separation of ways. Remember?

Get over him!
Move on!
Get a fucking life!

Hayaan mo na yang nararamdaman mo. Marami naman dyang iba. Oo, siya gusto mo. Eh sa hindi nga siya pwede? Gets mo? Hindi na siya pwede. Bawal. BAWAL.

Maawa ka na sa sarili mo. Huwag ka ng maghintay na fall out of love yung dalawa at hindi mangyayari yun. Kahit ilang beses pa yang mag-away, WALEY. duh! ISIP! Nasan na naman kasi yang utak mo? Pakigamit nga, PLEAASSE!


-----

YES! Naloloka na kow. Hahaha. Hanep.

-----

BLAME IT ON THE STRONG BLOW OF WIND.

LECHENG CHILLING JANUARY!

----

payakap lang oh?
*sniff.sniff*