You, fine man!

Nagluksong kadikit si puso ko
pag-hiling ko sa cellphone ko.
Ika palan napa-missed call sa'ko.

^______^
do not mind my failed attempt to poetry. aw, this extra happy feeling is giving me tons of motivation. hoho!

Totally Random!

He was the happiest when I told him I graduated Cum Laude. This in return made me the luckiest. How's that?

I'll take your hand and hold it closer to mine. Thought love was dead, but now you're changing my mind.

Tuwang-tuwang-tuwa!

Gulay! Kelan ka ba magiging hindi attractive sa paningin ko? Ha? Kelan ka ba titigil sa pagiging gentleman mo? At bakit kelangan mo ng bitibitin pati bag ko? Anyare po? Gulay! Alam mo bang natatakot ako sa mga gestures mo? Pano kung maraming negative ang mangyari? Hay, ayoko munang mag-assume. Syet. Bat ka kasi gumaganun? Bakeeeeet? Hahaha! Pero hayan, salamat!

Again, I am mesmerized. Whew!

Salamat sa tuwa na lagi mong hatid! You marvelous creature!

Pers lab returns from the grave.

I had a blast last night. Sometimes happiness hits you during the most trivial times. I had a good dose of bliss last night and it made me think that life is still good to me.

Thank you PersLab, Kaibigan1 and Kaibigan2!

Perslab/VP,
thank you for ALWAYS bearing with my drama. Thank you for being there whenever I need someone to reassure me that everything will be great to me. Thank you for being one of the few people who brings out the best in me. Thank you for staying in my life no matter how far we get to be. Thank you for continuously letting me stay in your life.
At kahit drawing palagi ang date natin, thank you.

random scenes:

BEANBAG
Ako: Nag-eedit pa kaya kaming pelikula, project mi...
PersLab: Pwedeng i-edit mo man ang buhay ko?

BORAHUT
Perslab: Gusto mong iced tea?
Ako: Yes please.
Perslab: E di umorder ka!
(basag. hahaha!)

Perslab: Kuya, saro pong iced tea... pakilagan namang gayuma.
Ako: Dae na kaipuhan.
ang arte! ^______^

Ako at si Perslab nagtitiigan.
Kaibigan1: Ano na yan? Digdi nagliligawan!
hahaha! mga kirs lang e!

Kaibigan1: Magkamukha na baga kamo.
Perslab: E di dae kami pwede. Ta pag-iyo, incest yan, ta magtugang na.
Kaibigan1: Bako man tong magtugang na magkamukha...
Kaibigan2: Iyo baga. Chinita si Malean. Ika iyo naman. Pareho shape kang mukha nindo. Mapula lips ni Malean, ika mapula mukha mo.
hahaha! basag ulit!

Kaibigan2: Kung irrate mo si (insert name), from 1-10 pira?
Kaibigan1: Iyo tita. Pira? Si totoo lang ha?
Ako: Garo kaipuhan ta na mag-uli. (smiles)
Kaibigan2: Dali na..
Ako: 8. (smiles)
Kaibigan2: Wow! O ika man (insert name) kung irrate mo si Malean, 10 pinaka-gusto, 1 pinakahabo. Pira?
Perslab: 9.
Kaibigan1: O ano pa man?
ang lalandi lang e! tsss! hahaha! ^______^


Kaibigan1: O may bendisyon ko naman baga kamo tita.
Kaibigan2: Ano pang hinahalat? Mabendisyon naman ko!
Ako at Perslab, tinginan. *awkward*

Perslab: Haluyon man ang iced tea mo tita. (taps me at my shoulder)
Ako: Iyo ngani.
Kaibigan1: Para-paraan mo man! Ginibo ko na yan, sus!
Perslab: O kaya! E di naiintindihan mo ko.
Kaibigan1: Hahaha! Iyo lugod.

MCDO
Kaibigan1: O ta abot talinga ngirit mo, tita?
Perslab: Iyo ngani, dae baya yan napapagal.
Ako: Kawasa, kabali kaya 'to sa wish list ko para sa birthday ko. Mayo lang ko maalok ta iba man daa kaya trip ko.
Kaibigan1: Ayos ngani yan, iba ang trip.
Perslab: Ako, mayo ako sa wish list mo?
Ako: -speechless-

TUMATAWID ng KALSADA
Kaibigan1: Dae pedeng saindo ka na lang magpa-load?
Ako: Sarado na yan arog ka ining oras.
Perslab: Pano ka man nakakasigurado?
Ako: Iyan ta bakong inconsistent mga tindahan samo. For sure, arog kaning oras sararado na sinda, consistent na maray.
Perslab: Garo may gusto kang sabihon ah?
Ako: Mayo man. Sinasabi ko lang na consistent mga tindahan samo. Bakong arog kang ibang...tindahan.
Perslab: Garo gusto mong sabihong bako akong consistent ay.
Kaibigan1: Halat. Garo kaipuhan ko muna dumistansya saindo ay.
Perslab: Iyo, dapat lang! Maulay kami!
Ako: Mga echosero man niyo!
Perslab: Joke lang tita!

Perslab: Para saen daa tita ang Poten-Cee?
Ako: Vitamin C baga yan.
Perslab: Dae daw.
Ako: Para palan saen?
Perslab: Para yan sa mga impotent.
Ako: Ahhhh. Okay. Pili! Pili! (nagpapa-pili ng finger)
Perslab: Gusto ko gabos.
*sabay kuha ng kamay ko*
at hindi ako nakapalag...sayang! chos! hahahaha! ^_____^

---------------
at dahil prends kami, joke lang lahat yan. hahaha! drawing lang yan. pareho komplikado mga utak e. sadyang good friends lang. :))

HAPPY INDEPENDENCE DAY!

Ang post na ito ay para sa isang kaibigang mahal na mahal ko.

Yeah!

HAPPY BIRTHDAY, VP!

Oo, ako na ang late ng 30 minutes sa pag-greet. Pfft. Kamusta naman 'yun. Tumawag na nga ako, ako pa ang late! Chos! Hahaha! Sadyang may pantawag para sa birthday mo. Ganoon talaga ang kaibigan. ^______^

Need I say more?

Kilalang-kilala niyo na rin naman si VP/the Ideal, di ba?

More than anything, ang gusto ko sa taong ito ay lumigaya. Sana after 5 years e matupad niya na ang bucket list niyang : stable career, house&lot, bachelor's degree at GIRLFRIEND. Hahaha! Matutuwa na ko niyan ng bongga para sa kanya.

Uhm, kahit di mo 'to mababasa, gusto kong magpasalamat.

Thank you for being supeeeeer nice to me. Kahit ilang milya ang layo mo at kung saan ka man napapadpad, salamat sa pagiging in touch. Thank you for making me a part of your life. Thank you for the trust, thank you for the friendship.


Sa lahat ng kapeng ikaw ang nagbayad...
Sa lahat ng linuto mong pinag-fiesta-han namin...
Sa lahat ng pang-aalok lumabas...
Sa lahat ng librong ipinahiram mo...
Sa lahat ng sulat na ibinigay mo...
Sa lahat ng COMMENT sa FRIENDSTER...
Sa lahat ng WALL POST sa FACEBOOK...
Sa lahat ng missed call sa madaling araw...
Sa lahat ng text, mapa-Globe man o Smart...
Sa lahat ng pagtawag sakin ng TITA...
Sa lahat ng kwentong nakakatawa...
Sa lahat ng gabing ikaw ang laging naiiwan para ihatid ako pauwi...
Sa lahat ng DATE na hindi naman talaga date...
Sa lahat ng concert o gig na naisip mo kong alukin...
Sa lahat ng linakad nating kalsada...
Sa lahat ng mga ngiti...
Sa lahat ng oras na in-lababo ako sa'yo...
Sa lahat ng naidulot mong kakaibang saya sa buhay ko...



MARAMING SALAMAT!

The Ideal.

At maraming salamat VP, malamang wala ka na namang alam. Hindi mo alam kung gaano mo pinapaganda ang mga mapapanglaw na sandali sa buhay ko. Haha. Seryoso, bigla na lang akong sinipag na naman dahil kelangan kong umalis mamaya at makipagkita sayo (with friends). Haha. Kahit kelan talaga ang hirap mong tanggihan. Pero natanggihan na rin naman yan ng ilang beses. Hahaha. At dahil single ka, ulit, malamang na ima-match tayo ng mga baliw nating kaibigan. Natuwa naman ako. Joke!

Antagal na rin na hindi kita naibibida sa blog ko. At mabuti na rin ito para sakin. Para sa mga baguhan sa blog ko let me introduce to you a very special friend.

Si VP, matagal ko ng kaibigan. High school pa lang nahuhumaling este mabuti na kaming kaibigan. Siya yung tipo ng lalaki na malapit na sa pagiging ideal, base on my standards. Tall, dark and handsome ang kumag. Athletic masyado, swimmer, nagtataekwondo, nagvo-volley ball pati basketball. Katulad ko, mahilig din siyang kumain ng libro, like hell! Tapos niya na rin ang Harry Potter series at karamihan sa libro ni Dan Brown. Dahil mahilig siyang magbasa, may sense rin sya magsulat, lalo na kung poetry. Musikero rin siya, hindi kasing galing ng mga local guitarists pero tiyak may ibubuga.

Maraming alam sakin ang lalaking 'to. Halos takbuhan at subungan ko 'to ng lahat ng galit ko sa mundo. Alam niya kung kelan ako badtrip at alam niya kung kelan ako high. Alam niya ring minahal ko siya. Hahaha. Yeah, I know, I have the guts to tell him. Umpisa palang alam niya na. Pero masyadong gentleman ang mokong ayun, friends for life talaga kami. Globe user 'to. Kaya hayan sya yung dahilan kung bakit nagka-globe ako nung high school. Pagnagmissed call na siya, alam kong dapat na kong mag-unli sa globe at kelangan niya ng kausap. Pagnagmissed call naman ako gamit ang globe, tiyak na maya-maya naka-unli na siya. Ganyan kami ng maraming taon. Tuwing kinakabahan ako sa mga laro ko, gabi palang itetext ko na sya, he never fails to send me "Kayang-kaya mo 'yan! Make me proud!" O diba? kaya paniwalang-paniwala naman akong invincible ako. Kasi kahit matalo, andyan pa rin sya to comfort.


Nung mga kasagsagan na nasa buhay ko pa si 17, kinkulit nya ko kung sino daw yun. Kung nakita nya na ba, kung anong ugali. At ang laging paalala, "Mag-ingat ka, yan na naman." At nung mga oras na falling apart na kami ni 17 at hindi ko alam kung sinong tatakbuhan, isang text ko lang sa kanya eh nakaset na ang date and place ng aming kwentuhan. Kahit pagod galing sa trabaho, anyway, chef/cook sya sa Avenue, basta off nya na, Kopiroti na ang punta nya. Actually, hindi ko naman naikwento sa kanya ang nangyari samin. Magkakape lang kami niyan, magtititigan at pagkwekwentuhan ang ibang bagay. Bigla na lang siyang magsasabing, "Hibi na, kala ko baga problemado ka? Joke! Dae parainitindihon yan. Kadakol pa." Tatahimik na lang ako at hihigop ng kape. Hihirit na lang siya bigla ng wala niyang katapusang litanya na, kumilos naman daw kasi ako na babaeng-babae, mag-inarte raw ako kung minsan, huwag masyadong suplada, at itigil na ang pagiging amasona. Yeah, thanks for summing that up.

Matatapos ang gabi na hindi namin napagkwentuhan ang problema ko. Ayaw niyang marinig, mas mabuti sa pakiramdam ko. At yan kahit mas mauuna dapat siyang bumaba pauwi, ihahatid niya muna ko at bawal tumanggi. Hindi naman talaga ako sa kanya tatanggi.


Naikwento ko na sya sa mga kaklase ko. Tinanong nga ako dati ni Kuya Topsy na kung ira-rank daw ba, sino yung una. Hindi ko kailangang mag-isip, si VP syempre.

Kulang pa ang isang post na 'to para sa kanya.

Walang tatalo sa exchange of books, of notes, of stories, of fears, of dreams namin. Noon.


Bakit sya biglang naging bida na naman? Wala, bigla kasing nagtext at nang-aalok magbeanbag mamayang 8pm. Pagmi-meetingan namin ang gift giving na gagawin sa 25. Ikalawang taon na 'to. Lilibot ulit kami ng Naga to share gifts. O san ka pa? May busilak pang puso.


*to clear things out hindi na ko in lab sa kanya. i had enough. what we have is enough.*

http://ebboflife.blogspot.com/2009/08/after-six-loooong-years.html

check that out para dun sa unang encounter namin after niyang maglagi sa manila.

After Six Loooong Years

Marami ng mga nangyari.
Marami ng nag-iba.
Maraming dumating.
Maraming lumisan.

Isa ang nanatili.

Pagkakaibigang hindi mababahiran ng kahit sino mang boylet o chix.

Haha. Ilang minuto makalipas ang ala-sinko ng hapon. Sa awa ng Maylalang na buksan ko ang aking telepono.

Maraming mensahe ang nagpupumilit magpabasa sa aking singkit na mga mata. Ngunit isang pangalan ang nakaagaw ng aking atensyon.
Galing sa matapat na kaibigang minsan kong minahal ng higit pa sa dapat.
Tinatanong nya kung nasan ako at kung kasali rin daw ba ako sa tournament ng table tennis sa SM. Alas-tres pa naipadala yung mensahe at huli na marahil kung sasagutin ko pa.
Wala akong load. Nagloloko ang telepono ko. Putcha. Pano ko sya makikita ulit. Ikalawang beses nya palang itinatanong sa akin kung nasan ako.
Buti na lang at kasama ko si Jojo. Nakitext ako sa kanya habang nakikipagtunggali sa bukas-sara kong telepono. Natext ko sya at yun..to make the story short...

Para akong batang kumakaripas papuntang SM.

Pagdating ko dun eh may mga chix pa. Kala ko magsstay sila. So nung nakita ko sina Prince and Kevin sabi ko sama na lang ako sa kanila. Pero yun umalis yung mga chix dahil manonood ng movie. Haha. At nagpaalam ulit ako kina Prince and Kevin na hindi na lang ako sasama. hehe..

Yun, kamustahan.
Habang nakatutok si pareng Nikko sa laptop nya.

Kaya ang kausap ko lang ay si Victor.

Xa: Magayon baga shirt mo.
(blouse po)
Ako: ahy..
Xa: Sako na lang.
Ako: O halat..(magtatanggal na ng buttons)
Xa: Hala, bako digdi..suba lang..
Kami: *pusngak bwahahaha

Inaalok nya ko ng paulit-ulit na kumain.
o kahit uminom ng malamig na kape.hahaha.
Pero di ko alam kung bakit ako tumanggi.

Kahit yung mismong hawak nyang tirang cake inaalok sa akin pero umiling pa rin ako.

Heck.

Napandigan ko ang pagtanggi all throughout ng pag-tamabay sa Beanbag ng tatlong oras.

Wooh. Yun, paulit-ulit nya kong tinatanong kung okay lang ba ako at bakit di ako nagsasalita o umiimik man lang.haha. Kinagat ng pusa dila ko. Di ako makapaniwalang makakajamming ko ang isang malupet na nilalang na tulad nya na matagal ko ng pangarap.

anyway. yun.kwento.kwento.tawanan.asaran.

tapos nang alok syang pumuntang booksale. at dahil walang maiiwan sa beanbag para hintayin si Katz at di naman mhilig sa books si pareng Nikko kaming dalawa ung naglagalag sa booksale.
wala un puros libro.hahaha.

then, ano pa ba?

yun after dumating ni katz.tapos ilang minuto pa..umalis na kaming SM

next stop ay kanto ng SM habang nagdedebate kung saan dadaan para maglakad papuntang Magsaysay.haha.

at ng napagod silang tatlo eh tinanong nila ko kung anong suggestion kong daan.haha.
simple lang, "Sakay na lang kaya kita.."
haha.lahat nag-agree.

Pagdating dun sa Magsaysay. Dumaan kaming Avenue. May Konyong Habananas party sila. Tapos di man feel ta mga konyo to na feeling man.hahaha.

yun pumunta kaming molino at nandun si babe!hahaha.pero i dont care!hahaha.di rin nila feel ang atmoshpere kaya lumabas kami at nag-usap ulit sa may gilid ng kalsada.

Tumawid. Urong sulong sa Chicken Bacolod (aw,Ben. :<) tapos yun pumasok. Umorder ng meal nila for 4. tapos asaran tawanan. Dumating si Hegel(tma kya spelling ko?) tapos yun.kain.kain.lokohan. at banatan.

Xa: Kelan ka mag-aasawa?
Ako: Hah? Pagmayaman na ako.
Kats to him: Paghanda ka na..
lahat:bwahahahha
Xa: Mga what age nga?
Ako: Uhm pagmyaman na ko.
Katz to me:what age?
Xa: Yung estimated mo lang..
Ako: mga 25..
Xa: ahh..

haha.nep na ulayan.wah pa ngani kong bf.

Xa: May nagpapasabi plan.
Ako: Ano daa?
Xa: Magayunon ka daa.
Ako: Aram ko man.
Xa: Aram mo? Magayunon ka daa.
Ako: Eu, aram ko magayon ako. Sisay nagsabi?
Xa: Pinapasabi ko palan. (not the exact words)
Lahat: (pusngak.) bwahahaha.
Nikko: sobrang cheesy
Kats: banat.hahaha.yan man.

hmm.moving on..

after kumain..naglakad kami papuntang bahay nila.

di ko akalaing makakarating ulit ako dun..hahaha.

at habang naglalakad kami papunta dun. napansin ko na lng na magkasabay kami at nagkwekwentuhan na...

Ako: Nag promise man kaya sinda...tapos arog kayan. (emote na emote sa iniisturya)
Xa: O baka malingaw ka barkada mo ko bakong kaiwal. Baka bigla mo na lang ko jang anuhon.. sbay smile..woooh
Ako: eu. eu. nasusuya lang kaya ko..
Xa: Hahaha. Kalma lang kalma.

Haha.at ng mkarating kami sa kanila..after ilang minutes, paulit-ulit na naman syang nagtatanong kung okay lang ako.
Hinapot kung gusto ko magkakan. San=bi ko basog pa ako.
Kung gusto kong tubig. Sabi ko eu.
Tapos yan nagkua xa..haha.after nyang sabihong magkua na ko..hahha

yan tpos si oras na pag-uli ko..

Xa: Nung oras ka mauli?
Ako: 11:30
Xa: 11:3o?
Ako: Eu.
Xa: O di hiruon ko na lugod ang oras.. (nagtindog na taz kinua si wall clock)
Ako: Grabe, hihiruon mo paabante? haha
Xa: Dae. Paatras. (sabay smile na naman.)
Ako: Nye. (smile man)
Xa: mga ala-sais..hahaha


Mah lang maugma. salamat kaibigang tunay.

ay ugwa pa plan..

Nikko to me: Grabe, aram-aram mo na buong kaluluwa ko.
Ako: Syempre. hahaha
Xa: Eu?
Nikko & ako: Eu!
Ako to him: Ika baga three-fourths kang kaluluwa ko aram mo na..
Xa: Eu three fourths?
Ako: Eu..halos gabos na..pero ugwa pang dae
Xa: Eh di gibuhon mo ng buo..