Hell. I'm crying again. Thanks to you.
Ansama na naman ng pakiramdam ko.
Ako ba may mali?
Mali bang tumahimik sa halip na makipagbasagan ng mga salitang baka isang araw ay pagsisihan mong narinig mula sa akin?
Hay, please, don't let me talk. Let my silence calm you. Let us not engage in any heart-breaking confrontation. I thought you are sensitive? Why can't you feel the care behind the silence? Why can't you feel the love behind this trivial fuss?
Wala ng katapusan. Paulit-ulit na lang. Nakakapagod na.
Malungkot. Ganoon pa rin ba?
Ayos lang sana kung ibang tao. Kaya ko sanang deadmahin kung hindi kaibigan.
Ewan. Akala ko tapos na. Akala ko okay na... Biro na nga lang para sa akin ang lahat.. Pero heto..kung ano-ano mababasa mo. Ang galing di ba? I-facebook pa! Ansarap mag-comment, kaso huwag na lang. Ano bang mapapala ko? Pagnag-comment ba ko e maaayos ang lahat? Hay naku.
Grow up daw. E matagal na kong matured mag-isip e.
Kelangan pa ba?
O sige, susubukin ko, para sayo.
No comments:
Post a Comment