Ang gusto ko lamang sa buhay ay yakapin mo ako.

Arogante ka raw pagnag demand kang mahalin.

Bakit sino bang ayaw mahalin?


-----------

Naloka ako sa tanong ni Ate Zara.

"El, nuarin ka magkaka-boyfriend?"

Naman! Kabog! Hahaha! Bukas? Sa isang araw? Sa isang linggo? Mamaya?
Malay ko. Hindi ko alam.

Parang ewan.

Si kaibigang Reuben na by the way, like yata si Ate La, ay binigyan na ko ng deadline para magkaroon ng boyfriend. On or before OCTOBER. SIYET.

October. Unang linggo nito lumulutang sa tuwa ang puso ko ngunit ang huling linggo ay sadyang masalimoot.

Back to Ate Zara. Naloka pa ko nang nagtanong siya kung anong gusto ko sa lalaki. O kung ano yung trip ko.

E halos gusto kong isigaw sa kanya na, 'YANG KATABI MONG LALAKI? YAN! YAN ANG GUSTO KO! hahaha! Pero syempre, hindi ko yun ginawa. Inabot din naman ako ng hiya. Hehehe...

I just told her the basics. Tamang may looks, may utak, at may magandang pag-uugali.

But if I have to make that more profound then it would sound something like this.

"I would prefer someone who could and would make me feel so effin important. A guy who would send butterflies somersaulting inside my tummy. Someone who would give me the tightest hug. Someone who would have the ear to listen to my endless rants. Someone who would value my freedom as much as he would value our bond. A guy who would be my best confidant and coolest friend. Someone who would join me turn into the best of ourselves."

Hahaha..

Ampait.
Nape-pressure na tuloy ako.
Kahit nangatwiran na kong bata pa naman ako at hindi minamadali ang ganyang bagay. Hahaha. Yeah, I know, it sucks. Hahaha.

Pa-experience nga po ng pakiramdam ng may boyfriend. One time lang o! Hahaha!

------------

Plak!

Desperate much?!

Tssk.

Too bad kasi I'm still stuck on Four-leaf Clover. :(

Yep. I miss you and my daily dose of hugs.

PAYAKAP NGA PO ULET? ^_____^